Konstytucja odwołuje się również do faktu, iż Unia szanuje status przyznany na mocy prawa krajowego kościołom i stowarzyszeniom lub wspólnotom religijnym, a także związkom niewyznaniowym działającym w państwach członkowskich. Na równi szanuje także status organizacji filozoficznych i niewyznaniowych. Ponadto, Konstytucja zawiera odniesienie do dobrego sąsiedztwa, które oparte jest na wartościach Unii i ma polegać na wszechstronnej współpracy z bliskimi sąsiadami.

Co dalej?

Należy pamiętać, że tekst Konstytucji nie jest "nietykalny". I pomimo że Konstytucja zapewni stabilne, trwałe ramy przyszłego rozwoju Unii Europejskiej, wiele ulepszeń i poprawek jest możliwych w przyszłości. Pojawiające się głosy krytyków Konstytucji należą na ogół do tych, eurosceptyków, którzy negują ideą Unii Europejskiej oraz potrzebę europejskiej integracji. Wygłaszane w czasie debaty konstytucyjnej w Parlamencie Europejskim, nie zrobiły na posłach większego wrażenia. Parlament, zdecydowaną większością głosów (75%) poparł Konstytucję.

Konstytucja jest dużym krokiem naprzód w procesie integracji europejskiej i stanowi prawdziwie demokratyczną bazą dla funkcjonowania Unii Europejskiej. W wypadku, gdyby, chociaż jedno z państw członkowskich jej nie ratyfikowało, należy liczyć się z takimi konsekwencjami jak osłabienie znaczenia Unii na poziomie międzynarodowym oraz osłabienie jej wewnętrznej efektywności. I trzeba mieć świadomość, że państwo, które Konstytucji powie NIE pozostanie poza głównym nurtem europejskiej współpracy, skazując się na powolną izolację i marginalizację. Odrzucenie Konstytucji Europejskiej byłoby krokiem wstecz w procesie integracji europejskiej, a ambitne założenia Deklaracji z Laeken i prace Konwentu pozostałyby, co najwyżej intelektualną przygodą garstki europejskich legislatorów.